Kobiety z piekła rodem?

Mam dla Was do zaprezentowania pewien artykuł Kobiety z piekła rodem. Oto jego treść:

Stereotypowa kobieta jest skromna, słaba, strachliwa, uległa, wrażliwa, zależna od innych i mało ambitna. Te "eteryczne” istoty kojarzone z łagodnością i dobrocią czasami stają się prawdziwymi bestiami.

Pomimo swej fizycznej słabości, kobiety są zdolne do czynów, które mrożą krew w żyłach. Trafiają do więzienia gdzie po fazie buntu, stają się "spokojnymi" więźniarkami, czekającymi na kontakty z rodziną i przepustki za dobre zachowanie. Co trzecia osadzona w więzieniu to morderczyni.

Czarna wdowa 

Kobiety rzadziej stają się mordercami seryjnymi. Z pozoru spokojne, typowe matki, żony czy kochanki żyją pod wspólnym dachem z partnerem. Dla otoczenia mogą sprawiać wrażenie wzoru prawdziwej kochającej kobiety. Nikt nie podejrzewa ich o wyrafinowanie.

A jednak to one w przemyślany sposób pozbywają się swojego partnera. Szybko po "niby" naturalnym zgonie męża znajdują sobie następna ofiarę. Ich głównym celem jest zawsze majątek po zmarłym lub wysokie ubezpieczenie. Najczęściej pierwszą ofiarę zabijają po 25 roku życia. Typowa "czarna wdowa" w cyklu zabija od 8 do 10 osób w ciągu 10 do 15 lat.

Innym typem zabójczyni są tzw. modliszki. Niczym owad, pierwowzór ich nazwy pozbywają się swoich partnerów seksualnych. Znane też są przypadki kobiet, które z niby szlachetnych pobudek zabijają osoby schorowane będące pod ich opieką, by nie cierpiały już dłużej. Nazywa się je aniołami śmierci. Działają one w domach opieki czy szpitalach, jednak póki co eutanazja nie jest dozwolona przez prawo.

Bestie w damskim wcieleniu 

Równouprawnienie kobiet dotarło również do sfery przestępczej. Coraz częściej kobiety zajmują się rozbojem zasilając grupy zorganizowane. Niejednokrotnie zajmują główne stanowiska. Panie potrafią być równie brutalne, a nawet brutalniejsze od mężczyzn.

W Polsce coraz częściej dowiadujemy się o zbrodniach popełnionych przez młode zdemoralizowane kobiety. Często nie przyznają się one do winy, a przed sądem nie wyrażają skruchy. W 1996 r.  doszło do zabójstwa 22-letniej Jolanty Brzozowskiej. Jednym ze sprawców była kobieta, Monika O. Według Sądu sprawcy zabójstwa (w tym Monika O.) działali z premedytacją, ich celem był rabunek i zabicie ofiary, która zmarła na wskutek ciosów zadanych kijem bejsbolowym i nożem kuchennym. Bandyci uderzyli ją, co najmniej siedem razy w głowę i zadali 12 ciosów nożem, m.in. w okolice oczu. Według dwóch wspólników O., kobieta była aktywnym uczestnikiem napadu i zbrodni.

 Innym morderstwem sprzed lat, dokonanym z czynnym udziałem kobiety było zabójstwo maturzysty Tomka Jaworskiego. Uzbrojeni w kije bejsbolowe "dresiarze" zaatakowali bawiącą się młodzież i porwali Tomka. Potem grupa torturowała go, a po dwóch dniach przewieziono go nad Kanał Żerański. Ciało chłopaka podpalono. Zbrodnią kierowała Monika Sz., a wykonawcami byli jej dwaj znajomi. Chłopaka przed śmiercią przetrzymywano w mieszkaniu  24-letniej kobiety i torturowano w sposób "podpatrzony" na filmach. Sąd skazał kobietę na wyrok dożywotniego więzienia bez cienia wątpliwości. To ona była inspiratorem i reżyserem działań podjętych przez zabójców.  

Ofiary przemocy 

Nie wszystkie kobiety trafiające do więzienia są zdemoralizowane i złe. Najpierw to one są zastraszane, maltretowane i bite. Cierpią w samotności, nie widząc innej możliwości poprawy swojego losu. Gniew i bezsilność w nich narasta latami, aż w końcu nie wytrzymują. Ile trzeba znieść bólu by zdecydować się na tak drastyczny krok?

Prawie 60% osadzonych kobiet z wyrokami za morderstwo to ofiary przemocy domowej. Były katowane przez swych partnerów życiowych.  Niejednokrotnie decydują się na zabójstwo, gdy agresja partnera zaczyna przenosić się na dzieci. Działają pod wpływem chwili, nie planują morderstwa. Otrzymują wyroki od 8 do 12 lat pozbawienia wolności, lecz poczucie winy za dokonane przestępstwo towarzyszy im do końca życia.  

Krata w oknie zamiast firanek  

Przedstawicielki płci pięknej należą do najspokojniejszych i najbardziej zdyscyplinowanych członków więziennej społeczności. Więzienie znoszą gorzej niż mężczyźni. Po początkowym okresie buntu, jaki przechodzi każdy skazany, stają się wzorowymi więźniami. Kobiece cele są inne. Ich lokatorki próbują w nich stworzyć namiastkę domu. Zależy im na przepustkach i kontaktach z rodziną. Wiedzą, że będą siedzieć długo, liczą na złagodzenia kary. Niektóre z nich trafiają do celi będąc już w ciąży. Poddają się terapii, zdobywają wiedzę i pracują, aby na wolności móc zająć się dzieckiem.    

Źródło: http://interia360.pl/artykul/kobiety-z-piekla-rodem,3606

Co myślicie o tym artykule??

Równoupwawnienie płci powodem przestępczości kobiet??

W związku z pojawieniem się w poprzednim poście komentarza dotyczącego zamiany ról kobiecych, równouprawnienia jako powód przestępczości dziewcząt, chciałabym rozwinąć ten wątek.

Z natury kobiety cechuje uległość wobec mężczyzn i zależność od nich. Ze względu na równouprawnienie, coraz częściej chcą pozbyć się tej uległości, chcą być niezależne od populacji męskiej. Chcą być samowystarczalne i próbują wyrwać się spod wpływu mężczyzn. Dlatego bardzo zależy im na kontynuowaniu nauki i zdobyciu wyższego wykształcenia, aby w przyszłości móc zdobyć dobrą pracę i w razie konieczności samej utrzymać rodzinę. Przestępstwa z tym związane dotyczą fałszerstw i oszustw. Moim zdaniem powodem wzrostu tych przestępstw jest niższe wynagrodzenie kobiet w porównaniu do mężczyzn. Nieraz zdarza się, że wykonują one o wiele lepiej swoją pracę od nich, a mimo to zarabiają mniej.

Z problemem uległości i zależności od mężczyzn wiąże się także pełnienie przez kobiety tradycyjnych ról domowych lub zawodowych. Przez to czują się uwięzione w domu – muszą opiekować się dziećmi i zająć się domem. Coraz częściej kobiety chcą obalić ten od wieków przyjęty stereotyp. N. Calajaum twierdzi, że gdyby kobiety i mężczyźni żyli w identycznych warunkach to udział obu płci w przestępczości byłby równy. Do tego doprowadziłoby całkowite równouprawnienie kobiet. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że nie mamy w naszym społeczeństwie całkowitego równouprawnienia – kobiety nie pracują w zawodach typowo męskich np. nie zajmują się naprawą samochodów itp.  Według mnie tak być powinno. Ogólnie jednak jestem  przeciw tej opinii, ponieważ wątpię, żeby z 9,6% podejrzanych o popełnienie przestępstwa kobiet na 90,4% podejrzanych mężczyzn, nastąpił wzrost przestępczości płci żeńskiej do 50% w przypadku całkowitego równouprawnienia. Kobiety mają przecież instynkt macierzyński, który hamuje je przed zachowaniami dewiacyjnymi. Dlatego też, sądzę, że nie pozostawiłyby swoich dzieci i nie poszłyby kraść, bić, zabijać itp.
(fragment mojej pracy na temat czynników warunkujących przestępczość dziewcząt i kobiet)

Oto fragment artykułu: równouprawnienie płci w firmie

    Kobiety zajmują mniej korzystną pozycję na rynku pracy, dlatego większość działań związanych z zapewnieniem równości płci dotyczy właśnie ich. Zmiana niekorzystnej pozycji kobiet jest o tyle trudna, że wiąże się uwarunkowaniami kulturowymi rozumianymi właśnie jako gender.

    Silnie utrwalone archetypy, związane z podziałem ról ze względu na płeć, powodują pojawianie się negatywnych zjawisk, takich jak „szklany sufit”, „ruchome schody” czy „lepka podłoga”. Pierwsza z powyższych barier („szklany sufit”) wiąże się z istnieniem niemerytorycznych barier, które uniemożliwiają kobietom awans. Drugie zjawisko („ruchome schody”) związane jest z tym, że mężczyzna wykonujący zawód postrzegany jako typowo kobiecy może liczyć na szybszy awans niż jego współpracownice. Trzecie zjawisko („lepkiej podłogi”) jest związane z predysponowaniem kobiet do pracy w zawodach o niskim prestiżu, niewielkich zarobkach oraz ograniczonych szansach awansu (np. sekretarki, fryzjerki, przedszkolanki, sprzątaczki, itp.).

Jakie zdanie na ten temat Wy macie? Czy sądzicie, że równouprawnienie płci ma związek ze wzrostem przestępczości kobiet??